Natuurspeeltuin Klein Poldertje

Het is inderdaad een Klein Poldertje. Als ik door de poort loop, zie ik waar de natuurtuin haar naam aan te danken heeft. Het is een klein stukje groen waar ik op loop. De overgang is even wennen, alsof je als Alice in Wonderland stapt. Je hoort de snelweg nog wel en je weet dat je vlak bij een rij huizen staat. Even denk ik: wat staat het gras hoog, moet hier niet wat bijgeknipt worden? Dan realiseer ik me dat dit de speelplek van mijn jeugd is. Oké, het is niet de speeltuin voor ons huis met wip en zandbak, het is de plek die ik opzocht als ik op zoek was naar avontuur. Weg van de gebaande paden, in het gras waar je je in kunt verstoppen en bomen waar je in kunt klimmen. Ik merk dat de avonturier in me weer boven komt. Met mijn zoon op mijn rug - de wandelwagen komt niet ver in deze natuurtuin – ‘verken’ ik het plekje. Als eerste neem ik de heuveltjes, die uitnodigen om verstoppertje te spelen of een hindernisbaan te maken. Ik beperk me tot een huppeltje naar boven en ga voorzichtig naar beneden. De buizen waar je door kunt kruipen sla ik even over. Er staat en ligt genoeg boom(stam) om te klimmen of tegenaan te zitten. Eigenlijk moet je zelf maar uitzoeken wat je hier doet, dat maakt het zo leuk. Je fantasie gebruiken en wat je tegenkomt. Dit tuintje heeft geen speeltoestellen nodig!
 
In de oksel van Kleinpolderplein lag ooit een verwaarloosd stukje groen. Buren in Overschie wilden van dit plekje iets moois maken. Met geld dat ze wonnen met de Groene Duim veranderden ze het in een natuurspeeltuin. Elke eerste zaterdag van de maand werken buren samen in de tuin. 
 
Hoek Pieter Postlaan en Burg. Josselin de Jonglaan